Suknie Wieczorowe

• Suknie Wieczorowe
• Kolekcja
• Historia
• Dodatki
• Kolory
• Sukienki
• Bielizna

Historia i rodzaje

Suknia oznaczała pierwotnie cały dobytek osoby, później ogół jej ubiorów. W XIV w. termin ten oznaczał wszystkie ubrania skrojone z tego samego materiału. Od XV w. słowo oznaczało już tylko ubiór wierzchni, długi lub krótki u mężczyzn, długi u kobiet. Później znaczenie terminu zostało zawężone do kobiecego ubrania wierzchniego zakładanego na cotte (w XVI w.), na gorset i bas de jupe (w XVII w.) lub na gorset i spódnicę (w XVIII w.). Dopiero od tego czasu termin jest używany w takim znaczeniu jak obecnie, czyli w odniesieniu do wierzchniego ubioru kobiecego. Mimo to w ostatnim trzydziestoleciu XIX w. bywał jeszcze niekiedy stosowany w znaczeniu osiemnastowiecznym, czyli na określenie ubioru kobiecego zakładanego na spódnicę spodnią.

Suknia a la anglaise

To suknia z dopasowanym stanikiem, często zamknięta i usztywniona fiszbinami. Noszona bez panier, charakteryzowała się gładkim i wciętym stanikiem, zakończonym spiczasto, oraz szeroko otwartą spódnicą, marszczoną w drobne fałdy. Modna w latach 1778-1785.

Suknia a la francaise

Jest to suknia ze stanikiem bardziej lub mniej dopasowanym i otwartym z przodu na trójkątną piece d'estomac. Suknia ta cechowała się dworna rzędami płaskich plis biegnących od talii i rozszerzających się ku dołowi, optycznie poszerzających suknię. Początkowo była noszona na co dzień, później jako ubiór ceremonialny i w tej roli przetrwała aż do czasu rewolucji, pomimo narastającej mody na suknie lżejsze. Przez niektórych historyków niesłusznie określana mianem sukni a la Watteau, ponieważ często pojawia się na obrazach tego malarza, co mogłoby sugerować, że przyczynił się on do jej powstania.

Suknia a la polonaise

Inaczej suknia poloneska, to jedna z sukni, które pojawiły się w ostatnim trzydziestoleciu XVIII w. Jej spódnica była podpinana u góry i tworzyła dwa „skrzydła" i „ogon". Stanik był dopasowany i gładki. Istniała w wielu odmianach, jednak ogólna koncepcja pozostawała niezmieniona. Od 1866 r., powróciły do mody suknie polonaise, inspirowane suknią osiemnastowieczną. Były one z przodu otwarte, a z tyłu drapowane na pufie; pozostawały w modzie przez ponad dwadzieścia lat.

Suknia a onsurgente

Inspirowana amerykańską wojną o niepodległość; była to suknia a lianglais z rękawem en pagode, noszona przez kobiety amerykańskie.

Suknia „czerkieska"

Odmiana sukni a la polonaise, także z trzema połami z tyłu, różniła się od niej bardzo krótkimi rękawami, spod których wystawały długie lub półdługie rękawy ubrania spodniego.

Suknia deshabille

Obszerna suknia rozszerzona ku dołowi, na plecach marszczona aż do szyi, później plisowana. Noszona od 1704 do około 1730-1735 r.

Suknia herbowa

Noszona w XIII w., gdy upowszechnił się zwyczaj zdobienia stroju herbem. Strój taki utrzymany był w barwach tarczy herbowej i zdobiony emblematami. Pod koniec XV w. wzór Z tarczami herbowymi zazwyczaj haftowano w dolnej części surcot ouvert (zob. mi-partie)

Suknia kreolska

Obszerna suknia z muślinu „jaką noszą nasze francuskie damy w Ameryce", z rękawem długim lub krótkim, talią wysoką i dopasowaną, a szyją odsłoniętą „jak w koszuli". Suknia była otwarta z przodu, zapinana u góry zapinką i przewiązana w pasie szarfą, podobnie jak suknia lewicka.

Suknia lewatyńska

Modna od 1778 r; była to „[...] suknia tak wygodna i wymagająca tak mało zachodu, czy to przy ubieraniu, czy przy zdejmowaniu, że zasługuje na miano negliżu rozkoszy". Była zapinana na piersi i plisowana z tyłu tylko w dolnej części.

Suknia lewitka

Prosta suknia, kroju płaszczowego, dopasowana z przodu, luźna i fałdzista z tyłu, o wąskich i długich rękawach, przewiązana szeroką szarfą, której końce luźno opadały na spódnicę spodnią widoczną w otwartym rozcięciu od pasa(1779).

Suknia w stylu piemonckim

Robe a la piemontaise, odmiana sukni w z częściowo zmiennym układem plis na grzbiecie.

Suknia princesse

Suknia ta pojawiła się w 1865 r., była skrojona z jednej części nie przecinana w talii i rozpostarta z tyłu na wysokości bioder na turniurze. Cieszyła się ogromnym powodzeniem, gdy wyszła z mody krynolina, a suknie stały się całkowicie proste z przodu. Zależnie od aktualnej mody suknie te były bardziej lub mniej obszerne.

Suknia sułtańska

Suknia otwarta z przodu na spódnicę „coupee", czyli w odmiennym kolorze; modna od 1781 r.

Suknia turecka

Suknia tak elegancka, że jej pierwsza prezentacja, w 1779 r., wywołała zbiegowisko w Palais-Royal. Miała dopasowany stanik, wyłożony kołnierz i rękawy w formie lejka, plisowany gorset i drapowany pas zawiązany z boku na wysokości bioder.

Przykład 2

Reklama

Porady

Do wyszukiwania ofert na aukcjach alegro.pl możesz wykorzystać także wyszukiwarkę ofert www.alegro.pl, która zwraca wyniki z wszystkich dostępnych kategorii. Na Allegro swoje aukcje wystawia także Kuba Wojewódzki. Jeżeli nie wiesz co kupić, odwiedź Sennik Egipski i sprawdź co czeka Cię w przyszłości. Jeżeli chcesz utrwalić najpiękniejsze chwile, pomoże Tobie fotograf poznań oferujący m.in. zdjęcia ślubne z klasą.